De reis

Wellicht heb je gedacht, na het lezen van mijn verhaal over de visa, ‘dat wordt wat met die 11 uur in het vliegtuig’. Dat dachten wij in ieder geval wel, maar het ging verrassend goed!
Ok, er was een incidentje dat Coen over mij heen kotste en ik me realiseerde dat ik voor Coen weliswaar 3 schone outfits in mijn tas had, voor mezelf alleen een schone onderbroek. Als je bedenkt dat de voorafgaande 9 uur voorbij waren gevlogen (haha!) mag je niet klagen. Het scheelde al dat we een hotel hadden pal tegenover de vertrekhal. We hoefden dus niet extra vroeg weg vanwege kans op file en wat er allemaal nog meer tegen kan zitten onderweg.
Zoals bijvoorbeeld toen we de avond ervoor met het taxibusje naar Schiphol al 2 x gestopt waren voordat we Gouda uit waren. Coen had het op een oorverdovend krijsen gezet. Uiteindelijk kreeg ik hem stil met een knap staaltje acrobatiek, waardoor ik hem in slaap kon voeden terwijl hij in de Maxi Cosi zat, maar dat lukte niet vanaf de stoel vóór hem, dus we moesten ons opnieuw arrangeren.
Emma was ook aan het brullen, officieel omdat ze haar gordel niet vast kreeg, wat niet verwonderlijk was omdat ze maar alvast haar zonnebril had opgezet om 19.00 uur ‘s avonds, maar het brullen had natuurlijk meer van doen met de vriendinnen die haar zojuist hadden uitgezwaaid.

Op deze zondag van de vlucht verliep alles vlotjes. Na het inchecken en de douane hadden we nog tijd om te ontbijten en toen we bij de gate kwamen was het boarden al begonnen.
Peter vond dit een goed moment voor een uitgebreid toiletbezoek en zo kwamen wij nog aangesneld toen de gate al dicht ging.
Een beetje jammer voor ons was dat we niet naast elkaar konden zitten en de stoelen langs het gangpad al bezet waren. Ronduit zielig was het voor de twee heren die ieder tot vlak voor het opstijgen 2 lege stoelen naast zich hadden en ongetwijfeld hadden gehoopt op alles behalve een gezin met 3 kleine kinderen. Maar, zoals gezegd, het ging boven verwachting goed. Ook bij aankomst waren we in no time door de douane en alle koffers verschenen op de bagageband, fijn!

Het lastigste stukje was weer de taxirit. Coen zat wederom vreselijk te krijsen en ik kon niet direct naast hem gaan zitten. Het weerhield Victor er niet van om in slaap te vallen, maar niet nadat hij Emma een paar klappen had verkocht waardoor ook Emma weer zat te brullen en ik natuurlijk ook. Maar hé, we zijn er!

IMG_20151025_144541

Advertisements

3 thoughts on “De reis

  1. Chabeli says:

    Mooi verhaal! 🙂 Ik ben erg benieuwd hoe onze vlucht nawr de USA in november met drie kids zal verlopen.
    Fijn dat jullie er zijn. Succes met settlen!

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s