Containerdag

vrachtwagen met container

We hadden het natuurlijk kunnen zien aankomen, dat op een zekere dag de container met onze spullen voor de deur zou staan. Sterker nog, vol verwachting klopte ons hart al enige tijd, want we wilden héél graag gaan genieten naar ons nieuwe huis. Zeker sinds de kinderen naar school gaan, het scheelt per dag bijna 2 uur reistijd.
Het was dus ook best logisch geweest, als we enigszins een plan hadden gehad over hoe we deze heugelijke dag zouden invullen. Dat zou je zeker verwachten van iemand zoals ik, die van de periode vóór de verhuizing een gedetailleerd draaiboek heeft liggen, waarop dingen staan als: stickertjes kopen om spullen te markeren voor ‘boot’, ‘vlucht’ en ‘opslag’.
We waren de dag van tevoren wel naar het huis gegaan om alle kastjes schoon te maken en vonden daarom dat we het best goed voor elkaar hadden.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De container werd om 7 uur ‘s ochtends gebracht, dus Emma en Victor konden nog vóór school veel van hun spullen in ontvangst nemen. Ondertussen werden wij welkom geheten door een aantal buren, ons entree kon hen ook niet ontgaan met zo’n grote wagen voor de deur.
Gedachteloos gingen we vervolgens aan de slag: keukenspullen in de kastjes, fietsen in elkaar schroeven, dat soort dingen. Toen Emma en Victor uit school kwamen gingen we vrolijk verder. Emma had er lol in: ‘het lijkt wel pakjesavond!’.
Daar zei ze me wat; we zouden die avond Sinterklaas vieren. En wat gaan we eigenlijk eten? Het was inmiddels 17.00 uur en ik moest, bij gebrek aan printer, mijn gedichten nog uitschrijven.

Ik kan het ons op zo’n dag wel vergeven dat we frietjes halen en pakjesavond was heel gezellig, de realisatie dat we dom bezig waren kwam pas daarna. Dat ging zo:
Peter: ‘zijn we niet ontzettend stom, dat we dat huis nu onbewoond laten?’
Liesbeth: ‘met dat het gros van onze spullen zo handzaam verpakt is voor eventuele inbrekers bedoel je? Ik zag trouwens dat één van de schuiframen niet dicht kan’.
Peter: ‘het hek en de garagedeur zitten ook niet op slot’.
Liesbeth: ‘heb jij de fietsen op slot gezet?’
Peter: Nee… Zal ik er maar naartoe gaan en daar slapen?’
Liesbeth: ‘wat denk jij, wonen we in Los Angeles of in Boerakker?’

En zo vertrok Peter s’ avonds laat met zijn toilettas naar het nieuwe huis om een slot om het hek te leggen en een pollepel tussen het raam te steken.
Het is maar goed dat ik die had uitgepakt!

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s