Gewoon

gewoon

De kerstvakantie zit er weer bijna op, dus het gewone leven kan weer beginnen!
Of toch ook niet…
Dankzij Peters riante vakantie van 2 weken is het huis in ieder geval aardig op orde. Het betrof vooral veel spullen kopen. Zo veel zooi ik er in Nederland uit gemariekondoot had, en dat dan in het kwadraat, zoveel hebben we hier aangeschaft in de afgelopen maand.
Bijna alles wat op 220 volt draait moest vervangen en dat blijkt best veel. Van een broodrooster, stofzuiger en staafmixer tot een versterker en een wasmachine tot een printer en niet te vergeten de elektrische citruspers voor de kratten vol met sinaasappelen die nu uit de boom komen.
Het was dus iedere dag een beetje kerst, met pakjes van Amazon voor de deur. Oh ja, kerstverlichting voor aan de veranda mocht natuurlijk ook niet ontbreken.
Het huis is meer dan anderhalf keer zo groot als ons huis in Nederland, om het een beetje gezellig te krijgen hebben we ons nieuwe wagentje 2 keer volgeladen bij de Ikea.

IMG_2557
We hebben nu dus een ingericht huis, school, auto, kerk en toch nog 2438 dingen die geregeld moeten worden.
Coen zou in Nederland vast al weer naar het consultatiebureau zijn geweest, ik wil naar de tandarts (volgens mij ben ik hier de enige die geen witte tanden heeft, nu wil ik ook een Gerard Joling gebit), Victor moet naar zwemles, ik wil weer af en toe een paar uurtjes ongestoord werken en hoewel ik me prima vermaak met Peters creditcard zou een eigen bankrekening handig zijn. Omdat ik heb gezien wat een papierwerk het vergt als je hier iets wilt regelen moet ik nog even de moed verzamelen om daar aan te beginnen.
Daarnaast zijn we opnieuw aan het uitvinden hoe en wanneer we dingen doen nu Peter weer buitenshuis werkt en op zaterdag tot 13.00 naar de Nederlandse school is met Emma en Victor. Wie brengt de kinderen naar school, wie kan wanneer hardlopen en wie doet wanneer en waar de boodschappen? Het zal nog wel even duren voordat alles op rolletjes loopt.
Tegelijkertijd is ook ontzettend veel gewoon heel gewoon. Terwijl ik dit schrijf heb ik al 3 keer tegen Victor gezegd dat hij niet op Coens hoofd mag zitten (noch op het aanrecht staan, noch in mijn oor schreeuwen) en verschillende onidentificeerbare objecten uit Coens mond getrokken. De woonkamer is onbegaanbaar door een megalomaan en prachtig Duplobouwwerk, ik moet 50 cent betalen iedere keer dat ik Victors kamer wil betreden want dat is een museum en Emma heeft om 16.00 uur (dat is hier 4PM als je geen verwarring wilt zaaien) nog altijd haar haren niet gekamd.
Het is dus, zolang we niet naar buiten kijken, eigenlijk een hele gewone kerstvakantiedag.

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s