Swarry


swarryAls een buurvrouw in Nederland me had uitgenodigd voor een gezellige ‘swarry’ dan had ik haar gewoon uitgelachen en terug ge-appt dat haar Franse spelling wat werk nodig heeft. Nu mijn Amerikaanse buurvrouw ons uitnodigt voor een swarry slaat bij mij de onzekerheid toe.

‘Kom ik over als een ‘miss know it all’ als ik vraag of ze soirée bedoelt? Welke dertiger heeft het eigenlijk over een soirée? Bedoelt ze misschien toch echt swarry? Google Translate weet niet wat het is, Urban Dictionary ook niet… Misschien is het iets heel hips en typisch LA en vind ik er daarom niks over? Ben ik een muts als ik vraag wat het is? Natuurlijk bedoelt ze gewoon soirée. Maar dan nog kan zij daar iets heel anders mee bedoelen dan gewoon een gezellig avondje thuis. Misschien gaan we wel roulette spelen en moet ik me straks vreselijk inhouden omdat ik haar de hele avond ‘ryannevaplu!’ hoor roepen. Misschien is een soirée/swarry dat je een wedstrijd doet wie de meeste saucissons tegelijk in zijn mond krijgt. Of gaan we ieder een gans voeden met een trechter en van zijn lever ontdoen. Of erger nog, behelst het een karaoke van Franse chansons?’

Eén ding is zeker, ze hebben geen zwembad, dus het is zeker geen poolparty. Gelukkig. Ik heb dan ook gelijk geëresveepeed.

Advertisements

Bikini

Vorige week had Victor een speelafspraakje. Dat is noemenswaardig, want hier gebeurt dat niet zo vaak als in Nederland. Er is op de school gratis naschoolse opvang en omdat iedereen zijn kind op een andere tijd ophaalt, kom ik de andere ouders nauwelijks tegen. Dat is dus heel anders dan in Nederland, waar de moeders (en een enkele vader) altijd netjes op een rij stonden met hun fiets aan de hand totdat de kinderen naar buiten kwamen in de setjes waarin ze wilden spelen. Het is hier zeker niet de gewoonte om een kind spontaan als extra bagage over je bagagedrager te slingeren. Speelafspraakjes moeten gepland worden, want de ouder gaat ook mee.

Gelukkig had Victor een vriendje op het oog waarvan ik weet dat hij toffe ouders heeft. En, zo bleek later, een zwembad in de tuin.

bikini1Wij togen dus vorige week zaterdag met een handdoek over de schouder naar het vriendje twee straten verderop. Ik was er niet helemaal zeker van of ik ook ter water werd verwacht, dus ik had voor de zekerheid een bikini in mijn tas gedaan.

Het water bleek de enige plek waar ik me kon ophouden, aangezien de hele achtertuin bestaat uit zwembad. Ik begaf me dus naar de badkamer, waar ik ontdekte dat ik deze bikini nog niet eerder aan had gehad sinds de geboorte van Coen. Dat bleek uit het feit dat mijn borsten 2 maten groter zijn dan toen ik deze bikini kocht. Mijn achterwerk daarentegen, is ogenschijnlijk ergens in een verhuisdoos achtergebleven. ‘Goed nieuws!’, zou je zeggen, maar op dat moment zat ik toch met een lastig dilemma: mijn handen gebruiken om het broekje op zijn plaats te houden of om een nipple gate te voorkomen.

Ik ken de ouders niet goed genoeg om er samen om te kunnen lachen, maar te goed om er schijt aan te hebben. Ik besloot me te concentreren op het broekje, aangezien topless altijd nog beter is dan bottomless. Peuter scheen dat te beamen, die gebruikte mijn topje als houvast, wat bepaald niet hielp om mijn tepels binnenboord te houden.

bikini2Al met al was het toch een geslaagde middag: ik heb kunnen voorkomen dat ik mijn broekje een paar meter verderop zag drijven, de kinderen hadden een geweldige tijd en we kregen bij vertrek de uitdrukkelijke uitnodiging om vaker te komen zwemmen. Blijkbaar hadden zij zich ook goed vermaakt die middag.