Kinderopvang

preschool

Vorige week bezocht ik een preschool; de 8e als ik goed geteld heb. Daarnaast heb ik al zeker 15 dagverblijven en preschools gebeld en verworpen en oneindig veel websites bekeken.

Voordat je nu denkt dat ik een ontzettende pietlut ben, dit is mijn eisenlijst:

  • Een gezellige opvang waar Coen met leeftijdsgenootjes kan spelen
  • Bij voorkeur meerdere volwassenen op de groep
  • Parttime, of dat nou 4-5 ochtenden of 2-3 dagen is en welke dagen maakt me niet uit.
  • Niet: 1000 dollar per maand
  • Wel: gooien met zand
  • Niet: alfabet leren

Dus, wat zijn de opties en waarom is het zo ingewikkeld?

Er zijn Family Home Cares en Child Care Centers. Beide vangen kinderen op vanaf een paar maanden totdat ze naar school gaan. Family Home Cares kunnen van alles zijn: ik ben bij iemand geweest in een woonwagenkamp die een paar kindjes opvangt in haar slaapkamer en ik heb ze gezien waar ze meer dan 12 kinderen en personeel hebben. Het grootste bezwaar is dat ze zich richten op gezinnen met werkende ouders. Dat wil zeggen: fulltime. Een parttime plekje is, áls die al beschikbaar is, nauwelijks goedkoper. Daarnaast hebben ze meestal een wachtlijst, waardoor Coen, tegen de tijd dat hij een plekje zou hebben, ook in aanmerking komt voor een preschool.

Een preschool is niet per se een heuse school, het kan ook bij iemand thuis zijn waar de kinderen ‘s middags een dutje doen samen met 2 langharige teckels op de slaapbank. Het doel is om kinderen voor te bereiden op school en de algemene opvatting is dan ook dat kinderen moeten leren. Sommige geven zelfs huiswerk mee!

Omdat er zo weinig regelgeving is, zijn er ongelofelijk veel variabelen en dingen om zelf op te letten. Zo viel het mij op bij één van de scholen, dat de kinderen verschoond werden op hetzelfde aanrecht als waar het eten wordt bereid. In dat soort dingen ben ik misschien wel beetje een pietlut.

Preschools zijn vaak parttime, maar ook hier zijn de variabelen oneindig. De één heeft lange dagen, de andere alleen ochtenden of tot halverwege de middag, al dan niet met de optie om tegen betaling vroeger te brengen en/of later te halen. De meeste beginnen bij 2 of 2,5 jaar met uitschieters naar 1,5 of 3.
Sommigen hebben een prima website, vele één met weinig of gedateerde informatie en dan zijn er ook nog die niet te vinden zijn op het internet. Die laatste kwam ik op het spoor via een organisatie die me een lijst met namen en telefoonnummers gaf. Deze moest ik dus stuk voor stuk bellen om te achterhalen met wat voor soort school ik van doen had. Prijzen variëren van 50 – 85 dollar per dag.
Het is één grote jungle van opties, nadelen, haken, ogen en wachtlijsten.

De preschool van vorige week was in veel opzichten perfect: een kleine groep op een ruim, paradijselijk plekje waar kinderen lekker in de aarde mogen graven, fietsen en verkleden. ‘Play based’, oftewel leren door te spelen. Eén nadeel: ouders worden geacht 2 – 3 keer in de maand vrijwilligersdiensten de draaien. Ik kreeg afschuwelijke flashbacks naar de overblijfdiensten die ik in Nederland gedaan heb. Terwijl andere moeders het voor elkaar kregen de hele schare hand-in-hand vreedzaam naar buiten te drijven, (inclusief sjaal en bijpassende handschoentjes!) wist ik ternauwernood te voorkomen dat de ene kleuter de andere met zo’n schattig stoeltje de hersens insloeg. De rest van de groep was ‘m dan al lang gesmeerd, maar niet voordat ze de hele gang hadden bezaaid met broodtrommels, jassen en sjaals. Het kostte me vervolgens de rest van de lunchpauze om te achterhalen welk kind bij welk jasje hoorde. Als het uurtje er op zat was ik rijp voor een paracetamol en een dutje.

Ik zoek dus nog even verder.